Zie hier het hoofd van een opgeluchte schrijver, die een hekel heeft aan beginnen en nu gelukkig IS BEGONNEN!

Dinsdag & woensdag ging ik voor het eerst sinds januari weer naar mijn schrijfhuisje. Daar keek ik erg naar uit. Zelfs al wist ik dat mijn minst favoriete schrijfmoment op het programma stond: een nieuw blanco document openen…

De grote vraag is nu: is dat document op foto 2 nog steeds blanco?

NEE! 🤩😍🥳😎🥹🙃

Dinsdag heb ik eerst het concept afgerond (eigenlijk meerdere synopsissen ineen, want het wordt een serie vanuit meerdere personages) en toen zowel van deel 1 als 2 een korte proloog van 300 wrd geschreven.

Is dat wel handig? vroeg ik me daarna af tijdens het hardlopen.

Misschien niet. Misschien wel. Want ik ben de afgelopen jaren gewend geraakt aan schrijven vanuit 2 personen (jongen/meid), dus dit voelt best natuurlijk.

Woensdag begon ik met de eerste hoofdstukken van deel 1. Ik heb 4.000 woorden geschreven, en ze zullen heus niet allemaal blijven staan, maarrrrr het document is tenminste niet meer leeg!

Kortom: geen idee nog hoe ik dit verder ga aanpakken met deel 1 en/of 2. Voor mij is dit ook nieuw: een serie schrijven. Maar ik heb zin (en gelukkig ook de tijd) om dat te gaan ontdekken.

O ja, het weer was raar en regenachtig, maar het lukte soms tóch om even met de deuren open te schrijven: daar geniet ik altijd extra van.

Het was precies zoals de lelijke slippers op foto 5 zeggen (niemand van mijn familie weet meer wie die slippers hier ooit heeft neergelegd 🤣)

Later in juni ga ik hier nog 2 dagen in mijn schrijfbubbel kruipen. Tot de volgende update! 🙋‍♀️